در خبر‌ها خوانده‌‌ایم که قرار است گسترش طرح پزشک خانواده به شهرهای زیر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت که هم‌اینک به‌صورت پایلوت در سه استان در حال اجراست، در‌ سطح کشور عملی شود. این طرح در جوامع پیشرفته سال‌هاست که اجرا می‌شود و اگر در کشور ما هم با برنامه‌ریزی دقیق و صحیح اجرا شود مورد قبول پزشکان عمومی خواهد بود. ولی با توجه به این‌که اجرای آن در شهرهای زیر ۲۰ هزار نفر با نقایصی همراه بوده، چند پرسش در این‌باره مطرح است:

 ۱. با توجه به استقرار زیاد مطب‌های خصوصی پزشکان عمومی در شهرهای بزرگ، برای مراجعه‌ی بیماران به آنان چه تمهیداتی اندیشیده شده است؟ آیا کلیه‌ی پزشکان بخش خصوصی درگیر این طرح خواهند شد یا مانند کمیته‌ی امداد که سال‌ها تحت عنوان پزشک خانواده تعدادی از پزشکان را دست‌چین کرده و بیماران را مکلف به مراجعه به آنان کرده بود، عمل خواهد شد؟

۲. در مورد سطوح ۲ و ۳ چه برنامه‌ریزی شده است؟ متاسفانه در شهرهای زیر ۲۰ هزار نفر مشاهده می‌کنیم که بیماران مستقیم به پزشکان متخصص مراجعه می‌کنند و پزشکان متخصص طرف قرارداد ابتدا بیماران را تحت عنوان این‌که مهر ارجاع ندارند به‌طور آزاد ویزیت می‌کنند و پس از نوشتن دارو و درخواست پاراکلینیک به پزشک عمومی ارجاع می‌دهند تا فقط مهر یا کد ارجاع داشته باشند.

۳. آیا محدودیت‌های غیرعلمی و بی‌موردی که در نوشتن پاراکلینیک برای پزشکان خانواده وجود دارد، همچنان باقی خواهد ماند؟ با توجه به این‌که در کشورهای پیشرفته اغلب بررسی‌ها و درخواست‌ها توسط پزشک خانواده صورت می‌گیرد و در صورت نیاز برای مشاوره یا درمان تکمیلی به متخصص معرفی می‌شوند.

 ۴. در طرح پزشک خانواده قاعدتاً متخصصان موظف‌اند نتیجه‌ی بررسی‌های خود را در مورد بیمار معرفی شده به پزشک خانواده اطلاع دهند و پیگیری بعدی را به پزشک خانواده واگذار کنند. آیا تضمینی هست که این قاعده در عمل مراعات شود؟

امیدواریم اگر قرار است این طرح به‌طور سراسری اجرا شود، با برنامه‌ریزی صحیح و دقیق باشد و با همه‌ی پزشکان مطب‌دار بخش خصوصی قرارداد منعقد شود تا بتوانند خدمتگذار بیماران خود باشند و در عین‌حال برای بیماران هم تمهیداتی اندیشیده شود تا حق انتخاب پزشک خود را داشته باشند و بتوانند با فراغ خاطر به پزشکان معتمد خود مراجعه کنند.

 دکتر سونیا معصومی

 عضو هیات مدیره‌ی انجمن پزشکان عمومی رشت

نشانی: سنگر، تلفن: ۵۷۲۲۵۹۶-۰۱۳۲

Email: soni_m_e@yahoo.com