دکتر پورعباس درگذشت

منتشرشده توسط rashtgps در تاریخ

Dr Poorabbasدکتر علی‌عباس پورعباس، پزشک عمومی پیش‌کسوت رشت، درگذشت.
دکتر پورعباس که در ابتدای میدان بزرگ رشت مطب داشت، فارغ‌التحصیل سال ۱۳۳۴ دانشگاه تبریز و مسوول امور درمانی بیمه‌های اجتماعی وقت استان بود و سال‌ها در رشته‌ی پوست و آمیزشی به بیماران استان خدمت ‌می‌کرد.
دکتر پورعباس روز ۱۳ فروردین در حالی که در حیاط خانه‌ی تاریخی و زیبایش در محله‌ی خواهر امام رشت سرگرم رسیدگی به گل‌های محبوبش بود درگذشت.
به همین مناسبت امروز دوشنبه ۱۶ فروردین مراسمی از ساعت ۱۵ تا ۱۶٫۳۰ دقیقه در پرورشگاه مژدهی رشت برگزار می‌شود.
انجمن پزشکان عمومی با عرض تسلیت به خانواده‌ی محترم، همکاران و دوستداران ایشان، از جامعه‌ی پزشکی دعوت می‌کند با حضور در این مراسم یاد این همکار پیش‌کسوت را گرامی دارند.


7 دیدگاه

دکتربهمن مشفقی · فروردین ۱۶, ۱۳۹۵ در ۱۰:۵۰ ق.ظ

روانش شاد یادش گرامی باد. سالها خدمات ارزنده اش نه تنها به بیماران نیازمند در شهرستان رشت، بلگه در گیلان فراموش شدنی نیست.

سونیا معصومی · فروردین ۱۷, ۱۳۹۵ در ۸:۴۴ ق.ظ

دکتر پورعباس را از دوران نوجوانیم به خاطر دارم. پزشکی مهربان حاذق که خدمات ارزنده‌ای داشته و من هم از خدمات ارزنده‌شان بی‌نصیب نبودم. ۳۲ سال قبل با یک بار ویزیت مشکل چندساله پوستی حل و بهبودی حاصل شد. روحشان شاد و یادشان گرامی.

شادی زرنوشه · مهر ۲۱, ۱۳۹۵ در ۱۰:۲۳ ق.ظ

واقعا روح دکتر پورعباس با معجزه دارویی که چند سال دخترم که دچار بیماری پوستی بود و خوب نمی شد، با یک نسخه بیماری پوستی دخترم به خاطره پیوست شاد ویادش گرامی .چقدر ناراحت شدم هنگامی که این خبر غم انگیز را در مورد دکتر حاذق شنیدم.هرگز فراموش نخواهد شد..

علی دوستدار · آبان ۹, ۱۳۹۵ در ۷:۵۳ ب.ظ

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز. مرده آنست که نامش به نکویی نبرند

یاد دکتر پورعباس عزیز همیشه زنده خواهد بود

محمد علی نیا · آبان ۲۹, ۱۳۹۵ در ۴:۳۴ ب.ظ

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز

مرده آنست که نامش به نکویی نبرند

مريم دانايى · آذر ۶, ۱۳۹۵ در ۱۲:۱۴ ب.ظ

در سال ٨٢ پسر من در تهران درمان نشد، اما دکتر پورعباس با دارو هاى ترکیبى که براى پسرم تجویز کرد، زندگى ما رو عوض کرد. خوش برخورد و مهربان بودن و براى ما از خاطرات مسافرات هاشون تعریف میکردن. خدا رحمتشون کنه. واقعا شوکه شدم از خوندن این خبر

الهام · بهمن ۳, ۱۳۹۵ در ۲:۴۷ ق.ظ

کاش میشد همچین انسان هایی جاودانه میشدن و همیشه زنده می موندن..سال ۹۰بیماری پوستی بدی رو صورتم بود هر دکتری میرفتم بدتر میشدم تااینکه رفتم پیش ایشون و با یه ویزیت پوست صورتم از روز اول بهتر شد..یک سال بعد دوباره پوست بدنم یه مشکل حاد گرفت و رفتم پیش ایشون روحیم داغون بود با حرفاشون و خنده های شیرین ایشون و ویزیت خوب خوب شدم وقتی شنیدم فوت کردن تا چند روز داغون بودم روحش شاد و یادش گرامی ..تا عمر دارم فراموششون نمیکنم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.